· آبیدین، ک. (۱۳۹۸). سلبریتی‌های اینترنتی؛ فهم شهرت آنلاین. (ا. شاه‌قاسمی، مترجم). تهران: انتشارات سورۀ مهر.
· از حضور پسر «واقعیه یا کیکه» در صداوسیما تا انتقادهای تند برخی سلبریتی‌ها ازجمله بهاره افشاری و سردار آزمون. (۲ دی ۱۴۰۲). بازیابی در ۱۵ بهمن ۱۴۰۳، از پایگاه خبری و تحلیلی انصاف: https://B2n.ir/h27471
· آسابرگر، آ. (۱۳۹۹). روش‌های پژوهش در رسانه‌ها و ارتباطات؛ درآمدی بر رویکردهای کیفی و کمی. (ا. شاه‌قاسمی، و م. نیرو، مترجمان). تهران: سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی.
· استیور، گ. (۱۳۹۹). روان‌شناسی شهرت. (ا. شاه‌قاسمی، مترجم). تهران: انتشارات سورۀ مهر.
· اسعدی، م. (۱۳۹۳). نخبگان و تلویزیون؛ پژوهشی عملی در مدیریت رسانه. تهران: انتشارات دنیای اقتصاد.
· بنت، ا. (۱۳۹۳). فرهنگ و زندگی روزمره. (ل. جوافشانی، و ح. چاوشیان، مترجمان). تهران: نشر اختران.
· بهادری، م. (۲۳ دی ۱۴۰۲). از بازگشت «پایتخت» تا محمدرضا گلزار؛ پاگشای صداوسیما برای سلبریتی‌های مشهور / بازگشت تلویزیون به ریل منتقدان. بازیابی در ۱۵ بهمن ۱۴۰۳، از خبرآنلاین: khabaronline.ir/xkPPZ
· بیچرانلو، ع.، یاسینی، س.، و جلالی‌پور، ب. (۱۴۰۲). تفاوت‌های شکلی و معنایی در پوشش زنان مجری شبکه‌های سیما در تلویزیون و اینستاگرام. فصلنامۀ زن در فرهنگ و هنر، ۳۵۳‑۳۸۰.
· پری، ر. (۱۳۹۳). تاریخ رسانه. از گیلگمش تا گوگل. (ب. تورانی، مترجم). تهران: انتشارات ایران.
· پستمن، ن. (۱۳۹۷). زندگی در عیش مردن در خوشی؛ زوال فرهنگ در بستر عشرت؛ در عصر رسانه‌های تصویری. (ص. طباطبائی، مترجم). قم: نشر اطلاعات.
· خندوانه و دورهمی، پربیننده‌ترین برنامه‌های تلویزیون. (۱۹ فروردین ۱۳۹۶). بازیابی در ۱۵ بهمن ۱۴۰۳، از دنیای اقتصاد: magiran.com/n3538319
· خیامی، ع.، اسکندری، ع.، و خلقتی، م. (۱۳۹۸). بازکاوی فرهنگ سلبریتی‌گری و تعامل رسانۀ ملی با چهره‌ها. فصلنامۀ علمی رسانه‌های دیداری و شنیداری، ۷‑۳۲.
· داگلاس، س. جی.، و دانل، م. آ. (۱۴۰۱). تاریخ شهرت؛ رسوایی! قهرمانان! هواداران! (ا. شاه‌قاسمی، و ز. مجدی‌زاده، مترجمان). تهران: پژوهشکدۀ فرهنگ و هنر اسلامی.
· شاه‌قاسمی، ا. (۱۴۰۱). میدان شهرت در ایران. تهران: پژوهشکدۀ فرهنگ و هنر اسلامی.
· طالقانی، د. (۱۴۰۰). سلبریتی ایرانی. قم: نشر معارف.
· فضائلی، م. (۱۹ فروردین ۱۴۰۳). رئیس سازمان صداوسیما می‌گوید برنامه‌های نوروزی با رشد ۸درصدی مخاطب روبه‌رو شده است، به نظر می‌رسد میان فاصله‌گرفتن از ایده‌های تحولی و جذب مخاطب رابطۀ مستقیم وجود دارد. بازیابی در ۱۵ بهمن ۱۴۰۳، از روزنامۀ فرهیختگان: https://B2n.ir/j96759
· فهیمی سیوکی، م.، و پویا، ع. (۱۳۹۹). مدیریت خبر در استفاده از ظرفیت سلبریتی‌ها برای افزایش اعتماد به اخبار رسانۀ ملی. فصلنامۀ مطالعات میان‌رشته‌ای ارتباطات و رسانه، ۴۱‑۷۰.
· قنبری باغستان، ع.، و شمس، م. (۱۴۰۰). تحلیل انتقادی برنامۀ «دورهمی» از منظر سلبریتی‌محوری و گفت‌وگوی زرد. فصلنامۀ علمی جامعه‌شناسی فرهنگ و هنر، ۵۳‑۷۵.
· قنبری باغستان، ع.، و مؤمنی، ع. (۱۴۰۱). تحلیل گفتمان انتقادی بازنمایی سلبریتی‌ها در صداوسیما: مطالعۀ موردی گزارش‌های خبری اخبار ۲۰:۳۰. فصلنامۀ علمی جامعه‌شناسی فرهنگ و هنر، ۱۰۲‑۱۲۴.
· کاپور، ا. (۱۳۹۸). فعالیت‌های انسان‌دوستانۀ سلبریتی‌ها؛ ایدئولوژی دهشگری جهانی. (ا. شاه‌قاسمی، مترجم). تهران: انتشارات سورۀ مهر.
· کاجی، ح. (۱۳۹۲). فلسفۀ فناوری دون‌آیدی. تهران: نشر هرمس.
· کازنو، ژ. (۱۳۹۴). جامعۀ همه‌جایی؛ درآمدی بر جامعه‌شناسی ارتباطات. (ب. ساروخانی، و م. محسنی، مترجمان). قم: نشر اطلاعات.
· کریستیانز، ک. ج. (۱۳۸۹). فناوری و نظریۀ سه‌وجهی رسانه. در ا. م. هوور، و ن. لاندبای (تدوین‌کنندگان)، بازاندیشی دربارۀ رسانه، دین و فرهنگ (م. آریانی‌نیا، مترجم، صص. ۹۹‑۱۱۱). تهران: انتشارات سروش.
· کشافی‌نیا، و.، و بادین‌فکر، م. (۱۴۰۳). سنجش دیدگاه مردم دربارۀ فرهنگ سلبریتی و هواداری در ایران. تهران: مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی.
· کشمور، ا. (۱۳۹۶). فرهنگ شهرت. (ا. شاه‌قاسمی، مترجم). تهران: پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
· کوثری، م. (۱۴۰۲). عملکرد سلبریتی‌ها در اعتراضات پاییز ۱۴۰۱؛ سیاست‌گذاری‌ها و قوانین. فصلنامۀ مجازی فرهنگ شهرت، ۱۴‑۲۰.
· کوثری، م.، و شمس، م. (۱۴۰۱). پیامدها و تجلیات «تِم» مهمانی در عملکرد سلبریتی‌ها در شام ایرانی ۲. فصلنامۀ مطالعات فرهنگ‑ارتباطات، ۲۰۱‑۲۲۷.
· لافی، د. (۱۳۹۶). موضوعات کلیدی در نظریۀ رسانه‌ها. (ی. نوربخش، مترجم). تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
· مک‌کوایل، د. (۱۳۸۸). درآمدی بر نظریۀ ارتباطات جمعی. (پ. اجلالی، مترجم). تهران: دفتر مطالعات و توسعۀ رسانه‌ها.
· منتظرقائم، م. (۱۴۰۱). درآمدی بر مطالعات تلویزیونی. تهران: انتشارات سمت.
· مؤمنی، ع. (در دست انتشار). جریان‌شناسی مقالات پژوهشی مطالعات شهرت و هواداری در ایران. دستینۀ انتقادی مطالعات سلبریتی و هواداری در ایران. تهران: پژوهشکدۀ فرهنگ و هنر اسلامی.
· مؤمنی، ع.، و بیچرانلو، ع. (۱۴۰۲). شهره بر مناره؛ مطالعۀ انتقادی فعالیت روحانیون خرده‌سلبریتی در اینستاگرام. تهران: پژوهشکدۀ فرهنگ و هنر اسلامی.
· Deller, R. A. (2016). Star image, celebrity reality television and the fame cycle. Celebrity Studies.
· Driessens, O. (n.d.). Conceptualizing celebritization: a product of mediatization, personalization and commodification. 1‑13.
· Driessens, O. (2012). The celebritization of society and culture: Understanding the structural dynamics of celebrity culture. International Journal of Cultural Studies, 641‑657.
· Franck, G. (1989). Die neue Währung: Aufmerksamkeit. Zum Einfluß der Hochtechnik auf Zeit und Geld. Merkur, 688‑701.
· Franck, G. (2002). The scientific economy of attention: a novel approach to the collective rationality of science. Scient metrics, 3‑26.
· Hall, S. (1973). Encoding and Decoding in the Television Discourse. Birmingham: Centre for Contemporary Cultural Studies, University of Birmingham.
· Krieken, R. v. (2019). Celebrity Society; The Struggle for Attention. New York: Routledge.
· Omessal, C. C; Ikoro, E. A. (2015). Reality Television or Television Reality Shows: Forms, Genres and Modes. Global Educational Research Journal, 383‑388.
· Rafique, S; Hassan Khan, M; Bilal, H. (2022). A Critical Analysis of Pop Culture and Media. Global Regional Review, 173‑184.
· Tarde, G. (1969). Opinion and conversation. In T. N. Clark (Ed.), Tarde on Communication and Social Influence: Selected Papers (pp. 297‑318). Chicago: University of Chicago.
· Zeilsler, A. (2008). Feminism And Pop Culture. Berkeley: Seal Press.
فصلنامۀ هنر، فرهنگ و رسانه